
در مبارزه با عادت زشت خرید کالای خارجی باید از همه راه کارهای فرهنگی، سیاسی، اقتصادی، حقوقی، جزایی و ..... بهره جست و به یاد داشت این پدیده، یک پدیده چند بعدی است و مبارزه باید همه ابعاد آن را فرابگیرد. در این مبارزه باید از کار فرهنگی، تبلیغات و آماده سازی فکر و رفتار نوجوان و حتی کودکان بهره جست و از تاثیر رسانههای دیداری و شنیداری و مکتوب برای اصلاح رفتار اجتماعی استفاده کرد. در این میان آموزش و پرورش، وزارت ارشاد، صدا و سیما، دستگاههای آموزش عالی، مطبوعات و.... میتوانند نقش مهم و ارزنده خود را در این راه ایفا کنند تا ایرانی با افتخار از کالای ایرانی استفاده کند.
* خرید کالای خارجی – نابودی فرصت های شغلی
وزارت بازرگانی به همراه سایر دستگاه های مسئول باید با شناسایی کالاهای خارجی که به لحاظ کیفیت از کالاهای داخلی برتر نیستند در سطح بازارهای کشور و با اتخاذ سیاستهای مناسب گمرکی عملاً جلوی فروش آن را بگیرد؛ چرا که خرید کالاهای خارجی برابر است با نابودی فرصتهای شغلی و اگر کالاهای خارجی به وفور عرضه نشود خرید آن نیز کاهش مییابد.
* خرید کالای ایرانی، تشویق اقتصاد ملی
کسی که می خواهد برای راه اندازی صنعت، کشاورزی و یا دامپروری سرمایه گذاری کند، باید مطمئن باشد که با ورود افراد متقلب و متخلف به بازار و واردات بی رویه کالای خارجی، تولید او تحت فشار رقابت ناسالم، به تعطیلی نخواهد کشید.
بازرگان و تاجری که سرمایه خود را به بازار میآورد باید مطمئن باشد که با واردت کالای خارجی یا ورود اجناس تقلبی به بازار توسط سود جویان و قاچاقچیان، ورشکست نمیشود. مصرف کننده ای هم که بازار میرود میخواهد، مطمئن باشد که در کیفیت و قیمت، سرش کلاه نمی گذارند. لازمه همه اینها نظارت دقیق دولت است.
در کشورهایی که اقتصاد قوی دارند. حتی انجام معاملات کوچک به دور از دید دولت، امری غیر ممکن است اما در کشورهایی که اقتصاد ضعیف دارند به راحتی میتوان حتی با چمدان، انبوه پول نقد را جابجا و با آن معامله مخفی ترتیب داد!
* همه با هم کالای ایرانی
برای ریشه کن کردن عادت مصرف کالای خارجی در کشور، نمیتوان همه چیز را به حال خود رها کرد و اجازه داد فساد فراگیر شود، آن وقت با استفاده از زور و مجازات به برخورد با آن پرداخت. همه دستگاههای دولتی وظیفه دارندد با اقدامات پیشگیرانه، اجاره شکل گیری تخلف را ندهند و دامنه ورود قانونی و غیر قانونی(قاچاق) کالای خارجی را محدود کنند، در آن صورت هر چند نمیشود برخورد قضایی و انتظامی را تعطیل کرد، ولی طبیعی است که این برخوردها چاره ساز نخواهد بود.
* مصرف کالای ایرانی و رسالت دستگاه های فرهنگی و رسانهها
آگاهیهای لازم باید به مصرفکننده ارائه شود. او باید بداند مصرف کالای خارجی سلیقهای شخصی نیست. بلکه به معنای بیکار شدن جوان ایرانی وپدید آمدن مشکلات همراه آن است. در آموزش وپرورش ایران باید برنامهریزی شود تا با افزایش دانش فراگیران، اطلاع او از هویت فرهنگی و منافع ملی افزایش یابد. متاسفانه بسیاری از لوازمالتحریر دانشآموزان ایرانی از خارج وارد میشود. این به آن معناست که ایرانی از کودکی میآموزد کالای خارجی استفاده کند.
در رادیو و تلویزیون باید محدودیتهای بیشتری برای تبلیغات کالاهای خارجی اتخاذ شود تا رسانهی ملی کارکردی ضد توسعهی ملی نداشته باشد.
به یاد داشته باشیم قاچاق کالا یکی از موانع توسعه در ایران است. فرهنگ شهروندان باید بهگونهای تغییر کند که هر شهروند بداند مصرف کالای قاچاق به معنای بیکاری جوان ایرانی است.
واقعیت آن است که چه بخواهیم و چه نخواهیم گرایش به سمت مصرف کالاهای خارجی در کشور ما وجود دارد و آثار و عوارض سوء آن در همه جنبه های اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی کشور قابل مشاهده است. برای اصلاح این عادت ناپسند باید دست به دست هم بدهیم و از راه های درست وارد شویم تا تحقق کامل اهداف جهاد اقتصادی را شاهد باشیم. شاید اصلی ترین گام های دست یافتن به این هدف را بتوان به صورت زیر خلاصه کرد:
* دست از کالای ایرانی برنداریم
تاکید بر مصرف کالای ایرانی، فقط توصیه ای برای مصرف کنندگان نیست. بلکه تولید کننده هم باید با ارائه کیفیت برتر و قیمت پایین تر، اجاره ندهد که مشتریان به کالای خارجی تمایل پیدا کنند. تولید کننده باید مصرف کننده را محترم بشمارد و کالای مرغوب به اوبدهد و مصرف کننده هم باید تا جنس ایرانی هست، جنس خارجی نخرد. البته به این معنای آن نیست که مردم، چشم بسته کالای نامرغوب و گران بخرند. بلکه منظور این است که مشتریان ضمن خرید کالای داخلی، عیب و ایراد آن را هم بگیرند، انتقاد کنند و به تولیدکنندگان داخلی برای بهبود کیفیت فشار بیاورند ولی دست از کالای ایرانی برندارند و از سوی دیگر همه دستگاه های اجرایی و تصمیم گیر باید از تولید داخلی و تولیدکننده ایرانی حمایت جدی نمایند.
در مبارزه با عادت زشت خرید کالای خارجی باید از همه راه کارهای فرهنگی، سیاسی، اقتصادی، حقوقی، جزایی و. .... بهره جست و به یاد داشت این پدیده، یک پدیده چند بعدی است و مبارزه باید همه ابعاد آن را فرابگیرد. در این مبارزه باید از کار فرهنگی، تبلیغات و آماده سازی فکر و رفتار نوجوان و حتی کودکان بهره جست و از تاثیر رسانه های دیداری و شنیداری و مکتوب برای اصلاح رفتار اجتماعی استفاده کرد. در این میان آموزش و پرورش، وزارت ارشاد، صدا و سیما، دستگاه های آموزش عالی، مطبوعات و.... می توانند نقش مهم و ارزنده خود را در این راه ایفا کنند تا ایرانی با افتخار از کالای ایرانی استفاده کند.
وزارت بازرگانی به همراه سایر دستگاه های مسئول باید با شناسایی کالاهای خارجی که به لحاظ کیفیت از کالاهای داخلی برتر نیستند در سطح بازارهای کشور و با اتخاذ سیاست های مناسب گمرکی عملاً جلوی فروش آن را بگیرد؛ چرا که خرید کالاهای خارجی برابر است با نابودی فرصت های شغلی و اگر کالاهای خارجی به وفور عرضه نشود خرید آن نیز کاهش می یابد.
کسی که می خواهد برای راه اندازی صنعت، کشاورزی و یا دامپروری سرمایه گذاری کند، باید مطمئن باشد که با ورود افراد متقلب و متخلف به بازار و واردات بی رویه کالای خارجی، تولید او تحت فشار رقابت ناسالم، به تعطیلی نخواهد کشید. بازرگان و تاجری که سرمایه خود را به بازار می آورد باید مطمئن باشد که با واردت کالای خارجی یا ورود اجناس تقلبی به بازار توسط سود جویان و قاچاقچیان، ورشکست نمی شود. مصرف کننده ای هم که بازار می رود می خواهد، مطمئن باشد که در کیفیت و قیمت، سرش کلاه نمی گذارند. لازمه همه اینها نظارت دقیق دولت است. در کشورهایی که اقتصاد قوی دارند. حتی انجام معاملات کوچک به دور از دید دولت، امری غیر ممکن است اما در کشورهایی که اقتصاد ضعیف دارند به راحتی می توان حتی با چمدان، انبوه پول نقد را جابجا و با آن معامله مخفی ترتیب داد!
برای ریشه کن کردن عادت مصرف کالای خارجی در کشور، نمی توان همه چیز را به حال خود رها کرد و اجازه داد فساد فراگیر شود، آن وقت با استفاده از زور و مجازات به برخورد با آن پرداخت. همه دستگاه های دولتی وظیفه دارندد با اقدامات پیشگیرانه، اجاره شکل گیری تخلف را ندهند و دامنه ورود قانونی و غیر قانونی(قاچاق) کالای خارجی را محدود کنند، در آن صورت هر چند نمی شود برخورد قضایی و انتظامی را تعطیل کرد، ولی طبیعی است که این برخوردها چاره ساز نخواهد بود.
سیاست های بازدارنده در زمینه ورود کالای خارجی غیر ضرور به کشور نه تنها باید قاطعانه اجرا شود، بلکه باید بازدارنده باشد تا متخلفان بزرگ و مفسدان اقتصادی دانه درشت که با واردات بی رویه و سودجویانه ضربات کاری رابه اقتصاد کشور و روند جهاد اقتصادی وارد می کنند، در امان باشند و با هزار ترفند، این قوانین را دور زده و به مقاصد خود برسند. آنچه مسلم است بازدارندگی به نوعی حمایت و پاسداری از حقوق مصرف کنندگان است.

اگر می خواهیم مردم به خرید کالای خارجی عادت نکنند، باید از کالای ایرانی به طور بی شائبه حمایت کنیم چرا که حمایت از تولیدات داخلی پاسداری از اقتصاد ملی و تداوم راه شهیدان است؛ لذا ابتدا دولت باید دامان خودش را از آلودگی به معضل خرید کالای خارجی و ترجیح آن بر تولیدات داخلی پاک نگه دارد و با نهایت پاکی، سلامت و درستکاری عمل کنند. دستگاه های مسئول باید با رسیدگی به موضوع مشکلات تولید کنندگان و معیشت کارگران زمینه های لازم برای تولید کالای ایرانی با کیفیت را فراهم کنند.
کنترل مرزها به عنوان مبدا ورود کالای خارجی و قاچاق، همیشه به عنوان رکن در راه تحقق این موضوع محسوب می شود. رسیدگی به وضع زندگی مردم مرزی بسیار مهم است. نباید اجاره داد مرزنسینان ما در محرومیت باقی بمانند و به ابزار دست قاچاقچیان تبدیل شوند که خود باعث محروم تر شدن آنان می شوند و نباید با مصرف کالاهای خارجی که منجر به بیکار شدن جوانان ایرانی می شود به محرومیت جوانان مرزنشین دامن زد بلکه با ایجاد مشاغل متعدد در روستاهای مرزی باید جلوی روز اوردن مردم به قاچاق را بگیریم. در مرزهای دریایی هم، تردد وسایل باید ساماندهی شود و مثل رفت و آمدهای هوایی و جاده ای منظم شود تا بی انضباطی ها و تخلفات قابل پیگیری باشند. همه دستگاه ها باید هماهنگ حرکت کنند و اجازه ندهند متخلفان از شکاف های میان آآنان استفاده کنند همه دستگاه ها باید سلیقه ها را کنار بگذارند و بر اساس یک دستورالعمل رفتار کنند. حتی اگر تصمیمی از نظر آنها اشتباه است و یا با سلیقه آنان موافق نیست، وقتی همه یکپارچه عمل کنند، غلط یا درستی آن تصمیم خیلی زود روشن می شود. همه باید بدانند که راه اصولی مبارزه با مصرف بی رویه کالاهای خارجی و مقابله صحیح با بحران های بیکاری، مصرف کالای داخلی است که اشتغال فرزندانمان و از بین رفتن بیکاران جامعه را تضمین می نماید.
متاسفانه در برخی موارد نظام مالیاتی کشور از تولید مالیات می گیرد اما فعالیت های واسطه ای و دلالی مالیات نمی پردازد. یافتن راهکاری برای اخذ مالیات از سرمایه و درآمد باید مورد توجه قرار گیرد. در این زمینه همچنین باید حقوق گمرکی کالاهای تجملی و کالاهایی که مشابه آن در ایران تولید می شود افزایش یابد.
مسئولین کشور باید همواره به یاد داشته باشند که بر اساس حدیث شریف « الناس علی دین ملوکهم » الگوی مردم هستند. بنابراین ساده زیستی واستفاده از کالای ایرانی و اجتناب از خرید کالای خارجی و انعکاس مناسب این رفتارخود به افکار عمومی جامعه و التزام عملی به مصرف کالای داخلی در کنار توصیه زبانی به مردم از جمله وظایف تک تک آنهاست که می تواند به فرهنگ سازی در این زمینه کمک شایانی نماید.
خودباوری در بین جوانان ایرانی باید افزایش یابد و اعتقاد همه جانبه به این شعار که « ما می توانیم » و اینکه ایرانی می تواند هر کالایی را تولید کند باید در نظام آموزشی وصنعتی کشور نهادینه شود.
صدور مواد خام بویژه گاز ونفت کشور باید در یک برنامه ی زمان بندی شده متوقف شود و یاتاحد ممکن کاهش یابد و با استفاده از این منابع کالاهایی با ارزش افزوده تولید شود. از سوی دیگر صنایع ایران باید تا حد ممکن درونی شود. یعنی کارخانه ها و شرکت های ایرانی نیازهای خود را از داخل تامین نمایند.
ایرانیان به تولید محصول باکیفیت شهره بوده اند. اما متاسفانه در روزگار ما منافع زودگذر باعث شده برخی از تولیدکنندگان از کیفیت کالای خود بکاهند. تشویق تولیدکنندگان کالای باکیفیت در کنار صادرکنندگان باید بیش از گذشته مورد توجه قرار گیرد. باید از کالاهایی که اشتغال زیاد تولید می کند حمایت کرد. مثل صنایع دستی. زیرا حدود 10 میلیون ایرانی یا به صورت دائم و یا فصلی از این صنعت ارتزاق می کنند. به ویژه در مناطق روستایی. عدم حمایت از صنایع دستی باعث بیکاری آنها و خالی شدن روستاها از جمعیت می شود.
به یاد داشته باشیم مصرف کالای خارجی متضرر شدن کشور از ورود این کالاها، بیکاری چند میلیون نفر از جوانان کشور، بالا رفتن خطرات امنیتی در کشور، تعطیلی کارخانجات و بروز ناهنجاری های اخلاقی، نارضایتی از میزان اندک حقوق و مزایا در خانواده های کارگران و رکود اقتصادی را در پی خواهد داشت.پس بیایید همه با هم کالای ایرانی مصرف کنیم.
آگاهی های لازم باید به مصرف کننده ارائه شود. او باید بداند مصرف کالای خارجی سلیقه ای شخصی نیست. بلکه به معنای بیکار شدن جوان ایرانی وپدید آمدن مشکلات همراه آن است. در آموزش وپرورش ایران باید برنامه ریزی شود تا با افزایش دانش فراگیران، اطلاع او از هویت فرهنگی و منافع ملی افزایش یابد. متاسفانه بسیاری از لوازم التحریر دانش آموزان ایرانی از خارج وارد می شود. این به آن معناست که ایرانی از کودکی می آموزد کالای خارجی استفاده کند. در رادیو و تلویزیون باید محدودیت های بیشتری برای تبلیغات کالاهای خارجی اتخاذ شود تا رسانه ی ملی کارکردی ضد توسعه ی ملی نداشته باشد.
به یاد داشته باشیم قاچاق کالا یکی از موانع توسعه در ایران است. فرهنگ شهروندان باید به گونه ای تغییر کند که هر شهروند بداند مصرف کالای قاچاق به معنای بیکاری جوان ایرانی است.
واقعیت آن است که چه بخواهیم و چه نخواهیم گرایش به سمت مصرف کالاهای خارجی در کشور ما وجود دارد و آثار و عوارض سوء آن در همه جنبه های اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی کشور قابل مشاهده است. برای اصلاح این عادت ناپسند باید دست به دست هم بدهیم و از راه های درست وارد شویم تا تحقق کامل اهداف جهاد اقتصادی را شاهد باشیم. شاید اصلی ترین گام های دست یافتن به این هدف را بتوان به صورت زیر خلاصه کرد:
* دست از کالای ایرانی برنداریم
تاکید بر مصرف کالای ایرانی، فقط توصیه ای برای مصرف کنندگان نیست. بلکه تولید کننده هم باید با ارائه کیفیت برتر و قیمت پایین تر، اجاره ندهد که مشتریان به کالای خارجی تمایل پیدا کنند. تولید کننده باید مصرف کننده را محترم بشمارد و کالای مرغوب به اوبدهد و مصرف کننده هم باید تا جنس ایرانی هست، جنس خارجی نخرد. البته به این معنای آن نیست که مردم، چشم بسته کالای نامرغوب و گران بخرند. بلکه منظور این است که مشتریان ضمن خرید کالای داخلی، عیب و ایراد آن را هم بگیرند، انتقاد کنند و به تولیدکنندگان داخلی برای بهبود کیفیت فشار بیاورند ولی دست از کالای ایرانی برندارند و از سوی دیگر همه دستگاه های اجرایی و تصمیم گیر باید از تولید داخلی و تولیدکننده ایرانی حمایت جدی نمایند.
در مبارزه با عادت زشت خرید کالای خارجی باید از همه راه کارهای فرهنگی، سیاسی، اقتصادی، حقوقی، جزایی و. .... بهره جست و به یاد داشت این پدیده، یک پدیده چند بعدی است و مبارزه باید همه ابعاد آن را فرابگیرد. در این مبارزه باید از کار فرهنگی، تبلیغات و آماده سازی فکر و رفتار نوجوان و حتی کودکان بهره جست و از تاثیر رسانه های دیداری و شنیداری و مکتوب برای اصلاح رفتار اجتماعی استفاده کرد. در این میان آموزش و پرورش، وزارت ارشاد، صدا و سیما، دستگاه های آموزش عالی، مطبوعات و.... می توانند نقش مهم و ارزنده خود را در این راه ایفا کنند تا ایرانی با افتخار از کالای ایرانی استفاده کند.
وزارت بازرگانی به همراه سایر دستگاه های مسئول باید با شناسایی کالاهای خارجی که به لحاظ کیفیت از کالاهای داخلی برتر نیستند در سطح بازارهای کشور و با اتخاذ سیاست های مناسب گمرکی عملاً جلوی فروش آن را بگیرد؛ چرا که خرید کالاهای خارجی برابر است با نابودی فرصت های شغلی و اگر کالاهای خارجی به وفور عرضه نشود خرید آن نیز کاهش می یابد.
کسی که می خواهد برای راه اندازی صنعت، کشاورزی و یا دامپروری سرمایه گذاری کند، باید مطمئن باشد که با ورود افراد متقلب و متخلف به بازار و واردات بی رویه کالای خارجی، تولید او تحت فشار رقابت ناسالم، به تعطیلی نخواهد کشید. بازرگان و تاجری که سرمایه خود را به بازار می آورد باید مطمئن باشد که با واردت کالای خارجی یا ورود اجناس تقلبی به بازار توسط سود جویان و قاچاقچیان، ورشکست نمی شود. مصرف کننده ای هم که بازار می رود می خواهد، مطمئن باشد که در کیفیت و قیمت، سرش کلاه نمی گذارند. لازمه همه اینها نظارت دقیق دولت است. در کشورهایی که اقتصاد قوی دارند. حتی انجام معاملات کوچک به دور از دید دولت، امری غیر ممکن است اما در کشورهایی که اقتصاد ضعیف دارند به راحتی می توان حتی با چمدان، انبوه پول نقد را جابجا و با آن معامله مخفی ترتیب داد!
برای ریشه کن کردن عادت مصرف کالای خارجی در کشور، نمی توان همه چیز را به حال خود رها کرد و اجازه داد فساد فراگیر شود، آن وقت با استفاده از زور و مجازات به برخورد با آن پرداخت. همه دستگاه های دولتی وظیفه دارندد با اقدامات پیشگیرانه، اجاره شکل گیری تخلف را ندهند و دامنه ورود قانونی و غیر قانونی(قاچاق) کالای خارجی را محدود کنند، در آن صورت هر چند نمی شود برخورد قضایی و انتظامی را تعطیل کرد، ولی طبیعی است که این برخوردها چاره ساز نخواهد بود.
سیاست های بازدارنده در زمینه ورود کالای خارجی غیر ضرور به کشور نه تنها باید قاطعانه اجرا شود، بلکه باید بازدارنده باشد تا متخلفان بزرگ و مفسدان اقتصادی دانه درشت که با واردات بی رویه و سودجویانه ضربات کاری رابه اقتصاد کشور و روند جهاد اقتصادی وارد می کنند، در امان باشند و با هزار ترفند، این قوانین را دور زده و به مقاصد خود برسند. آنچه مسلم است بازدارندگی به نوعی حمایت و پاسداری از حقوق مصرف کنندگان است.
اگر می خواهیم مردم به خرید کالای خارجی عادت نکنند، باید از کالای ایرانی به طور بی شائبه حمایت کنیم چرا که حمایت از تولیدات داخلی پاسداری از اقتصاد ملی و تداوم راه شهیدان است؛ لذا ابتدا دولت باید دامان خودش را از آلودگی به معضل خرید کالای خارجی و ترجیح آن بر تولیدات داخلی پاک نگه دارد و با نهایت پاکی، سلامت و درستکاری عمل کنند. دستگاه های مسئول باید با رسیدگی به موضوع مشکلات تولید کنندگان و معیشت کارگران زمینه های لازم برای تولید کالای ایرانی با کیفیت را فراهم کنند.

کنترل مرزها به عنوان مبدا ورود کالای خارجی و قاچاق، همیشه به عنوان رکن در راه تحقق این موضوع محسوب می شود. رسیدگی به وضع زندگی مردم مرزی بسیار مهم است. نباید اجاره داد مرزنسینان ما در محرومیت باقی بمانند و به ابزار دست قاچاقچیان تبدیل شوند که خود باعث محروم تر شدن آنان می شوند و نباید با مصرف کالاهای خارجی که منجر به بیکار شدن جوانان ایرانی می شود به محرومیت جوانان مرزنشین دامن زد بلکه با ایجاد مشاغل متعدد در روستاهای مرزی باید جلوی روز اوردن مردم به قاچاق را بگیریم. در مرزهای دریایی هم، تردد وسایل باید ساماندهی شود و مثل رفت و آمدهای هوایی و جاده ای منظم شود تا بی انضباطی ها و تخلفات قابل پیگیری باشند. همه دستگاه ها باید هماهنگ حرکت کنند و اجازه ندهند متخلفان از شکاف های میان آآنان استفاده کنند همه دستگاه ها باید سلیقه ها را کنار بگذارند و بر اساس یک دستورالعمل رفتار کنند. حتی اگر تصمیمی از نظر آنها اشتباه است و یا با سلیقه آنان موافق نیست، وقتی همه یکپارچه عمل کنند، غلط یا درستی آن تصمیم خیلی زود روشن می شود. همه باید بدانند که راه اصولی مبارزه با مصرف بی رویه کالاهای خارجی و مقابله صحیح با بحران های بیکاری، مصرف کالای داخلی است که اشتغال فرزندانمان و از بین رفتن بیکاران جامعه را تضمین می نماید.
متاسفانه در برخی موارد نظام مالیاتی کشور از تولید مالیات می گیرد اما فعالیت های واسطه ای و دلالی مالیات نمی پردازد. یافتن راهکاری برای اخذ مالیات از سرمایه و درآمد باید مورد توجه قرار گیرد. در این زمینه همچنین باید حقوق گمرکی کالاهای تجملی و کالاهایی که مشابه آن در ایران تولید می شود افزایش یابد.
مسئولین کشور باید همواره به یاد داشته باشند که بر اساس حدیث شریف « الناس علی دین ملوکهم » الگوی مردم هستند. بنابراین ساده زیستی واستفاده از کالای ایرانی و اجتناب از خرید کالای خارجی و انعکاس مناسب این رفتارخود به افکار عمومی جامعه و التزام عملی به مصرف کالای داخلی در کنار توصیه زبانی به مردم از جمله وظایف تک تک آنهاست که می تواند به فرهنگ سازی در این زمینه کمک شایانی نماید.
خودباوری در بین جوانان ایرانی باید افزایش یابد و اعتقاد همه جانبه به این شعار که « ما می توانیم » و اینکه ایرانی می تواند هر کالایی را تولید کند باید در نظام آموزشی وصنعتی کشور نهادینه شود.
صدور مواد خام بویژه گاز ونفت کشور باید در یک برنامه ی زمان بندی شده متوقف شود و یاتاحد ممکن کاهش یابد و با استفاده از این منابع کالاهایی با ارزش افزوده تولید شود. از سوی دیگر صنایع ایران باید تا حد ممکن درونی شود. یعنی کارخانه ها و شرکت های ایرانی نیازهای خود را از داخل تامین نمایند.
ایرانیان به تولید محصول باکیفیت شهره بوده اند. اما متاسفانه در روزگار ما منافع زودگذر باعث شده برخی از تولیدکنندگان از کیفیت کالای خود بکاهند. تشویق تولیدکنندگان کالای باکیفیت در کنار صادرکنندگان باید بیش از گذشته مورد توجه قرار گیرد. باید از کالاهایی که اشتغال زیاد تولید می کند حمایت کرد. مثل صنایع دستی. زیرا حدود 10 میلیون ایرانی یا به صورت دائم و یا فصلی از این صنعت ارتزاق می کنند. به ویژه در مناطق روستایی. عدم حمایت از صنایع دستی باعث بیکاری آنها و خالی شدن روستاها از جمعیت می شود.
به یاد داشته باشیم مصرف کالای خارجی متضرر شدن کشور از ورود این کالاها، بیکاری چند میلیون نفر از جوانان کشور، بالا رفتن خطرات امنیتی در کشور، تعطیلی کارخانجات و بروز ناهنجاری های اخلاقی، نارضایتی از میزان اندک حقوق و مزایا در خانواده های کارگران و رکود اقتصادی را در پی خواهد داشت.پس بیایید همه با هم کالای ایرانی مصرف کنیم.
آگاهی های لازم باید به مصرف کننده ارائه شود. او باید بداند مصرف کالای خارجی سلیقه ای شخصی نیست. بلکه به معنای بیکار شدن جوان ایرانی وپدید آمدن مشکلات همراه آن است. در آموزش وپرورش ایران باید برنامه ریزی شود تا با افزایش دانش فراگیران، اطلاع او از هویت فرهنگی و منافع ملی افزایش یابد. متاسفانه بسیاری از لوازم التحریر دانش آموزان ایرانی از خارج وارد می شود. این به آن معناست که ایرانی از کودکی می آموزد کالای خارجی استفاده کند. در رادیو و تلویزیون باید محدودیت های بیشتری برای تبلیغات کالاهای خارجی اتخاذ شود تا رسانه ی ملی کارکردی ضد توسعه ی ملی نداشته باشد.
به یاد داشته باشیم قاچاق کالا یکی از موانع توسعه در ایران است. فرهنگ شهروندان باید به گونه ای تغییر کند که هر شهروند بداند مصرف کالای قاچاق به معنای بیکاری جوان ایرانی است.
گفتیم که نمیشه از کنار مسئلهی حمایت از کالای ایرانی به سادگی گذشت. هر جای دنیا رو که نگاه کردیم از آلمان گرفته تا ژاپن هر پیشرفتی که در اقتصاد یک کشور به وجود اومده ناشی از همین مصرف کالای وطنی بوده. اول سال ۹۷ با صحبت رهبر انقلاب و تعیین شعار حمایت از کالای ایرانی در ادامهی اقتصاد مقاومتی ، تصمیم گرفتیم که تا جایی که از دستمون کار بر میاد و در اون تخصص داریم، برای این شعار تلاش کنیم. همین شد که آسیب شناسی کردیم و آسیبهای وارد به اقتصاد مقاومتی و این که چرا ممکنه افرادی علی رغم میلشون نتونن از کالای ایرانی حمایت کنن رو بررسی کردیم.
نتیجهی این آسیب شناسیها شد نقاط ضعفی که در ساختار بازار ذکر کردیم و در بالای این صفحه بهش اشاره شد. برای همین راه چاره رو در این دیدیم که وارد بازار بشیم و در عرصهی تجارت الکترونیک یک وبسایت فروشگاهی راه اندازی کنیم که هدف اصلیش حمایت از کالای ایرانی باشه.
فروشگاه اینترنتی چیزدون از قبل هم وجود داشت. تابستان سال ۹۵ اولین شروع برای فروش اینترنتی چیزدون بود. امّا کم کم فعالیت چیزدون کم شد تا این که در فروردین ۱۳۹۷ بعد از سخنرانی رهبر انقلاب، چیزدون جون دوباره گرفت و کالاهای غیرایرانی رو از فهرست خودش حذف کرد. شعار اصلی چیزدون تبدیل شد به حمایت از کالای ایرانی و به طور جدی نیازسنجی کرد و تصمیم گرفت کالاهای باکیفیت ایرانی رو گرداوری کنه و در دسترس قرار بده. برای این منظور سعی کردیم چند مزیّت نسبی رو در نظر بگیریم تا این فروشگاه واقعاً به حمایت از کالای ایرانی کمک کنه. به ترتیب بعضی از این ویژگیها رو در زیر آوردیم.
انتخاب کالای ایرانی از بین باکیفیتها
سعی کردیم از بین تولیدکنندههای ایرانی اجناسی رو انتخاب کنیم که سابقهی خوبی بین مردم دارن. چند سال پیش پس از مطرح شدن شعار حمایت از کار و سرمایه ایرانی، تعداد زیادی از تولیدی های داخل کشور فرصتهای خوبی برای تولید به دست آوردن و مردم هم حمایت های خوبی از این تولیدیها کردن. امّا خیلی از این اجناس بیکیفیت بودن و اصطلاحاً تو زرد از آب در اومدن! برای مثال یخچالهای برند اسنوا، سری اول گوشیهای برند جی ال ایکس و خودروهای ایرانی که عموماً در بیکیفیتی زبان زد خاص و عام هستن.
در چیزدون سعی کردیم با دقّت محصولات رو انتخاب کنیم. شاید فروشگاه اینترنتی چیزدون به اندازهی بعضی از فروشگاههای قدیمیتر مثل دیجیکالا و بامیلو اجناس زیادی نداشته باشه، امّا کالاهای موجود در چیزدون واقعاً از بین بهترینهای ایرانی گزینش شدن!
حداقل حاشیه سود برای حمایت از تولیدکننده
وقتی که در بازار گشت میزنید متوجه میشید که قیمت اجناس ایرانی و خارجی تفاوت زیادی نداره. ناگفته باقی نمونه که فروشندهها اکثرشون سعی دارن جنس خارجی رو به مشتری غالب کنن. برای مثال وقتی که به داروخونه سر میزنید و یک کالای بهداشتی میخواید، مسئول داروخونه اول از همه چند مدل مختلف از اون محصول رو به شما نشون میده و با آب و تاب از ویژگیهای هر کدوم میگه و این که گرون تر ها چه برتریهایی نسبت به ارزونتر ها دارن. امّا وقتی دقّت میکنید میبینید که هیچ کدوم از مدلهای روی پیشخوان ایرانی نیستن! وقتی از مسئول داروخونه میپرسید که ایرانی هم دارید؟ میبینید که ایرانی رو هم دارن امّا جنس ایرانی رو آخر از همه معرفی میکنن. دلیل اصلی عدم تمایل فروشندهها به جنس ایرنی اینه که حاشیهی سود رو در جنس خارجی بیشتر میبینن. یک واقعیّت تلخ هم وجود داره و اون اینه که حتی اگر حاشیهی سود جنس خارجی بیشتر از جنس ایرانی باشه، باز هم در اکثر موارد قیمت تمام شده برای جنس ایرانی بیشتره.
نقش فروشنده ها برای حمایت از کالای ایرانی چیه؟
کار خداپسندانهای که فروشندهها میتونن بکنن اینه که کالای ایرانی رو با حاشیه سود خیلی کمتری بفروشن تا از نظر قیمتی با کالای خارجی قابل رقابت بشه. این همون چیزی هست که ما در چیزدون اجرا کردیم. اجناس در فروشگاه چیزدون حاشیهی سود خیلی خیلی اندکی دارن تا خریدار حتّی اگر از نظر اعتقادی لزومی به حمایت از کالای ایرانی نمیبینه، حداقل به خاطر قیمتش هم که شده جنس ایرانی رو بخره.
چند راهکار و سیاست در نظر گرفتیم تا هدف حمایت از کالای ایرانی رو به نحو احسن انجام بدیم. چند مورد از این سیاستها رو در زیر ذکر میکنیم و واهمهای هم نداریم اگر فروشگاههای اینترنتی دیگه هم از این سیاستها استفاده کنن و موجب تقویت اقتصاد و تولید در کشورمون بشن.
ردهبندی محصولات ساخت ایران از نظر درصد تولید بومی
خیلی از کالاهایی که در ایران تولید میشن از نظر ساخت کاملاً ایرانی نیستن. مثلاً کشور ما در زمینهی الکترونیک قدرت ساخت بردهای الکترونیکی رو داره ولی در خیلی از موارد قیمت تموم شدهی این بردها برای ما مقرون به صرفه نیست و نمونههای خارجی خیلی ارزونتر در میان. برای همین خیلی از تولیدکنندههای لوازم خانگی یا لوازم دیجیتال، بردهای الکترونیکی رو طراحی میکنن و ساخت و مونتاژ اونها رو به شرکای خارجی میسپارن. بعد از اون با هزینهی بسیار کمتر اون بردها رو وارد کشور میکنن و با مونتاژ کردن باقی تجهیزات، وسیله یا کالای مورد نظر رو به مرحلهی نهایی عرضه میرسونن. در این حالت هم کارگر ایرانی رو دخیل کردیم و یک واحد صنعتی ساختیم که درآمدزایی اقتصادی برای کشور ما داره. شاید این کالا صد درصد ایرانی نباشه، ولی ما تونستیم بخش قابل توجهی از اون رو در کشور خودمون بسازیم. حالا فرض کنید که ما سعی میکردیم که این محصول رو صددرصد در ایران تولید کنیم؛ با فرض این که تکنولوژی ساخت این محصول رو در ایران داشتیم، قیمت نهایی محصول به حدّی بالا میبود که هیچ مشتری حاضر به خریدش نمیشد. در نتیجه یک واحد تولیدی گرون قیمت داشتیم که به سرعت ورشکسته میشد و بازار رو به طور کامل در اختیار رقیب خارجی قرار میداد.
پس نتیجه میگیریم که شراکت در ساخت میتونه در مواقعی خوب باشه. امّا از اون جا که هدف اصلی ما رشد و شکوفایی اقتصادی بر پایهی استقلال اقتصادی هست، بهتره که تا جایی که برامون صرفهی اقتصادی داره و تکنولوژی کافی رو داریم، درصد ساخت محصولات در داخل کشور رو افزایش بدیم.
اگر فرض کنیم که دو کیبورد وجود دارن از دو شرکت مختلف که یکی از اونها ۱۰۰% در ایران ساخته شده و یکی دیگه ۴۰% در ایران ساخته شده. فروشگاه چیزدون با بررسی این موارد و اطلاع رسانی در مورد این میزان بومی سازی، شما رو مطلع میکنه تا در صورت تمایل بتونید از کالایی که به مقدار بیشتری ساخت ایران هست رو خریداری کنید.
قیمت خیلی خیلی رقابتی چیزدون
قیمت محصولات رو تا حد ممکن کاهش میدیم. شاید در بعضی موارد این کاهش قیمت موجب ضرر کلّی به چیزدون هم بشه ولی هدف ما اینه که مشتری در مقایسهی محصولات ایرانی چیزدون با کالای مشابه خارجی در فروشگاههای دیگه، حداقل از لحاظ قیمتی متقاعد به خرید از یک تولیدکنندهی ایرانی بشه. این جوری با کم کردن حاشیه سود فروشگاه چیزدون، تعداد محصولات فروش رفته از برندهای ایرانی افزایش پیدا میکنه و این یک کمک جدّی برای تولیدکنندههای ایرانی خواهد بود. برای حمایت از کالای ایرانی این راهکار یکی از اصلیترین سیاستهای چیزدون به حساب میاد.
ما را در سایت چکیده دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 45